Theo Kunst in Memoriam

Een man met een onopvallende grote invloed

Dr. Theo Kunst, in memoriam

Op 27 januari was ik op de begrafenis van Theo Kunst.
Dr. Theo Kunst moet ik zeggen, want hij had een titel!

Hij gebruikte die titel vooral om druk te zetten als er zaken voor elkaar moesten gebracht worden, zoals de erkenning van de Evangelische Christenen door de overheid. Ook als hij een boete kreeg, kwam het hem nog wel eens van pas als hij kon zeggen dat hij professor was. Volgens mij zou dat in Nederland averechts werken, daar zou men zeggen dat hij toch beter zou moeten weten als hij professor was, maar in Vlaanderen kwam je er dan nog wel eens met een waarschuwing af. Ja kan immers nooit weten hoeveel invloed die professor heeft in de hogere rangen bij de politie e.d.

Maar verder kwam Theo vooral over als een vrolijk en eenvoudig man, met een warm hart voor het evangelie en voor de Heer van dat evangelie. Op mij heeft het de meeste indruk gemaakt dat hij de afwas deed als we een ontmoeting bij hen thuis hadden met het Gospelkoor Discipel, waar zijn dochter dirigente van was.

Theo werd geboren in Rotterdam op 3 februari 1935, hij heeft dus van zijn 5e tot 10e jaar de oorlog meegemaakt (WOII).
Zijn vader was apotheker en hij werd belastingambtenaar. Of er een verband tussen die twee was weet ik niet. Later ging Theo studeren voor dominee in Utrecht. Hij kreeg een beurs om zijn studie in Leuven af te maken op de KUL, maar kwam zo in contact met Operatie Mobilisatie. In Brussel vertaalde hij Billy Graham op een grote conferentie op de Heizel en via een beurs van de Billy Graham Association kon hij zo in Amerika zijn titel behalen. Theo was via Evangelisatie Explosie altijd bezig met evangeliseren en trainde ook anderen daarvoor. Ook in het toenmalige 'Oostblok' gaaf hij trainingen in evangelisatie volgens de methode van EE.

Theo heeft zich ingezet voor de erkenning van de Bijbelschool, die eerst in Brussel en later in Heverlee was. Hij gaf les over de 'gemeente', evangelisatie en de toekomst vanuit het boek Openbaringen. Hij heeft geen gemeente geleid, maar was vooral ondersteunend aanwezig. Hij is ook mijn mentor geweest voor een aantal jaren in Zaventem (Herman Spaargaren).

Theo heeft ook aan de basis gelegen van de oprichting van de Evangelische Alliantie in Vlaanderen. Vanaf 1980 werd de EAV opgericht en vanaf 1986 is Theo waarnemend voorzitter geworden, toen de EAV een vzw werd. In 1987 zijn de onderhandelingen met de VPKB begonnen, om een rechtvaardigere vertegenwoordiging te krijgen bij de overheid inzake godsdienst leerkrachten en aalmoezeniers in de gevangenissen en ziekenhuizen. In die tijd viel dat volledig onder de VPKB, die al lang niet meer de meerderheid van het aantal Christenen in België vertegenwoordigde. De evangelische gemeenten werden zelfs meer nog onder de sekten gecatagoriseerd. Vanaf 1987 was Theo voorzitter en heeft met zijn niet diplomatieke recht toe- recht aan-stijl geijverd voor een rechtvaardiger vertegenwoordiging bij de overheid van zowel Protestanten als Evangelischen. Samen met Theo Lejeune werden ze wel eens 'de twee profeten' genoemd, die ook in het geliefde boek 'Openbaringen' naar voren komen. (Theo en Theo, Mozes en Elia). 10 jaar is Theo voorzitter van de EAV geweest en in die tijd is de organisatie tot een serieuze vertegenwoordiger van de Evangelische beweging in Vlaanderen uitgegroeid.

Toch was de invloed van Theo nog veel groter op het persoonlijke vlak in het directe contact met vele mensen.
Ook bij mij heeft hij door zijn voorbeeld en aansporingen een blijvende herinnering achtergelaten.
Ik zou willen dat ze dat ook van mij zouden kunnen zeggen, als ik hier niet meer ben.

Bedankt Theo

(Herman Spaargaren, Onder-voorzitter van de EAV)